Ég er að lesa áhugaverða bók sem er sjálfsævisaga ákveðins manns. Annar maður ritar formála sem er áhugaverður … hann byrjar svona:

Usually when you agree to write the introduction to a book, you do so because you truly care about the book: it’s readable, it’s got a high literary quality, so that you like or at least admire the author. This book, however, is the extreme opposite. It’s filled with evil, and this evil is narrated with a disturbing bureaucratic obtuseness; it has no literary quality, and reading it is agony. Furthemore, despite his efforts at defending himself, the author comes across as what he is: a coarse, stupid, arrogant, long-winded scoundrel, who sometimes blatantly lies.

Sonja átti degi of snemma, Morrissey á nefnilega afmæli 22. maí og hvað hefði verið skemmtilegra en Guggi hefði fæðst daginn sem Morrissey varð fimmtugur?

Ég mæli með lista NME um 50 quotes í meistarann og hérna eru þrjú ágæt:

On dying: “I have an unswayable obsession with death. If there was a magical pill that one could take that would retire you from the world, I would take it.”

On being miserable: “What’s the first thing I do when I wake up in the morning? Wish I hadn’t.”

On his public profile: “I’m dramatically underexposed. I demand more attention!”

Rokkið er svo sannarlega dautt.

Je Suis Morrissey

Sit hérna í nýja eldhúsinu okkar, sötra kaffi og bíð eftir að Sonja vakni. Læt sólina leika um andlit mitt og hugsa um sólina á Indlandi. Er að laga til reisubókina okkar úr Indlandsferðinni á útmánuðum 2007. Þegar ég vinn í þessum textum fer hugurinn að reika og ég ferðast aftur til Indlands andlega. Við það fæ ég einhvern innri frið og verð ákaflega hamingjusamur að hafa átt þess kost að fara í svona ferðalag - ferðalag sem við munum eflaust kalla ferðalag lífs okkar og sem hafði mikil áhrif á okkur bæði. Það að hafa tekið niður ferðasöguna var eitt það besta sem við gerðum því núna getum við skotist til Indlands hvenær sem okkur hugnast það án þess að borga fyrir það krónu né rúbís.

Hvað er betra en að sitja snemmmorguns í bæ á Indlandi með kaffibolla eða te á borðinu - horfa dreymandi yfir vatnið sem mistrið leikur um - nokkrir Indverjar baða sig, biðja bænir og söngur múslima í fjarska. Eru það ekki svona augnablik sem gefa lífinu líf?

2007 kemur aldrei aftur … sem er bæði gott og vont.

Tók mig til í hádeginu og bjó til nokkra einfalda hluti og setti mismunandi yfirborð á þá. Var að prófa glerefni í Cinema 4D og þetta virðist koma nokkuð eðlilega út. Tölvan var um 15 mínútur að búa til “render” af myndinni þannig að þetta voru nokkuð þungir útreikningar.

Við Hjölli (og kannski Pálmi) höfum verið að prófa okkur áfram með Cinema 4D sem er virkilega öflugur hugbúnaður til að gera allt sem hugmyndaflugið kemur upp með í þrívídd. Við gáfumst eiginlega upp á Maya (sem við reyndar fórum á námskeið í í 3 mánuði í London) vegna þess að það er meingallaður hugbúnaður og flækjustigið svo mikið að maður þarf helst að hafa unnið í “bransanum” í 3-4 ár til þess að vera slarkfær á hann. Í cinema 4d kemst maður mun lengra á skemmri tíma þó að það sé hægt að gera aðeins meira í Maya enda er Maya notað í tæknibrellur í flestum Hollywood myndum í dag.

Ég var að prófa mig áfram með sketch renderingu og það er hægt að fá skemmtilegar útkomur með þessum render. Hægt er að láta 3d myndir líta út eins og venjulegar teiknimyndir, búa til flottar verkfræðiteikningar eða láta 3d módelið líta út eins og blýantsteikningar. Þetta eru bara tveir hlutir sem ég henti upp á 10 sekúndum.

Hérna er önnur mynd:

Síðan bjó ég til smá animation með þessu útliti sem sýnir hvað þetta getur verið öflugt: Hreyfimynd

Góðar stundir.

Ég hef alltaf haft gaman af kvikmyndatónlist. Finnst hún oft lágstemmdari en þessi dæmigerða tónlist sem hljómsveitir dæla út og ef maður þekkir innihald myndanna sjálfra getur hugmyndaflugið farið á ferð þegar maður hlustar á slíka tónlist. Eins er kvikmyndatónlist náttúrlega oftast meira þemakennd heldur en gerist á flestum diskum. Uppáhalds tónlistin mín úr kvikmyndum má t.d. nefna úr Arizona Dream (klárlega í fyrsta sæti), The Last Mohican, Edward Scissorhands, Dead Man, O Brother, Where Art Thou?, The Virgin Suicides, Kill Bill, Underground (stórkostleg tónlist), The Graduate, Dracula, Manhattan, Koyaanisqatsi, Assassination of Jesse James, Rocky Horror o.flr.

Þessa dagana er ég að hlusta á nýja kvikmyndatónlist og ber þar hæst tónlist úr myndunum Coraline, Vantage Point, Mongol, Vicky Cristina Barcelona, Christmas on Mars og Slumdog Millionaire. Mæli með þessu fyrir þá sem hafa gaman af vandaðri tónlist.

Glös sem é henti saman í gær sem fyrsta project í C4D.

3d pælingar hjá okkur Hjölla hafa gengið mun hægar en við vonuðumst til. Við virðumst ekki hafa þann tíma í þetta sem þarf og spurning hvað skal til bragðs taka. Maya er algjört monster og maður er mjög lengi að gera einfalda hluti í því, og skrefin gleymast fljótt því forritið er einstaklega flókið. Á móti kemur að það er það sem iðnaðurinn notar og hægt að gera allt í því, enda er það notað í flestum 3d myndum og myndum sem eru með mikla þrívídd.

Við uppgötvuðum nýlega annað forrit sem er að gera ágæta hluti. Viðmótið á því forriti er himnaríki miðað við það sem Maya er með og það virðist geta gert flest af því sem við þurfum að gera. Maður er miklu fljótari að gera einfalda hluti og þó að það sé aðeins takmarkaðra þá ætti það ekki að hamla okkur. Nú þurfum við Hjölli bara að finna tima í að fara að vinna í þessum málum, ha, Hjörleifur?!

Forritið heitir Cinema 4d.

“SQL-Server 2005 er í raun mjög góður gagnagrunnur þangað til það koma gögn til sögunnar.” sagði Búrkni.

Þessi mynd er tekin í fjöllunum á milli Ladakh og Kasmír þegar við vorum á leið til borgarinnar ófriðsömu Srinagar. Ég held að þetta sé ein af betri myndunum sem við tókum í ferðinni og er ég að spá í að stækka hana upp í um meters breidd og innramma upp á vegg, held hún höndli það þar sem hún var tekin með hárri upplausn.

Ég ræddi í síma við lítinn frænda minn sem býr á Patreksfirði og er um 7-8 ára.

Hann sagði mér frét því að Sigfús handboltakappi hafi komið í íþróttahúsið til að kenna þeim skotbolta. Ég spurði hann hvort hann væri að æfa handbolta og hann játti því. Ég spurði hann þvínæst hvort hann væri líka að æfa fótbolta en hann svaraði því að hann kynni fótbolta og þyrfti því ekki að æfa hann. Hann kynni m.a.s. að taka skæri. Maður spyr af hverju atvinnumenn eru eiginlega að fá borgað fyrir að æfa, kunna þeir ekki fótbolta?

Þó ég sé manna jákvæðastur þá er best að færa nokkur orð og frasa til bókar sem mér leiðast:

Kósíkvöld
Bumbubúi
Rómó
Drottningar (í samhengi um fallegt kvennfólk á djamminu)
Heildarlausn
Guðlaugur Þór
Sigurður Kári
“Heyrðu” í upphafi svars
“Oh, my god” og “Oh, my gosh”

Ég mælist til þess að þeir “karlmenn” sem nota eitthvað að fyrstu þrem orðunum í daglegu tali verði vanaðir … nei, tek það til baka, það er pottþétt búið að því.

Sendibílstjóri sem ég hitti fyrr í kvöld sagði mér þessa reynslusögu úr bransanum:

Stundum þegar fólk er að flytja búslóðir er það alls ekkert búið að klára að pakka þegar hann mætir gallvaskur á staðinn til að flytja og þarf hann oft að hjálpa við síðustu skrefin í pökkun. Eitt skiptið mætti hann á stað til að flytja búslóð og bjó þar maður einn og var haugadrukkinn og auk þess ekki byrjaður að pakka. Hann spurði sendibílstjórann hvort hann gæti bara ekki pakkað fyrir sig og flutt síðan dótið, og svaraði bílstjórinn því til að það tæki hann nú alveg heilan sólarhring, sem sá drukkni samþykkti. Hann fór og skildi sendibílstjórann eftir við innpökkunina en kom öðru hvoru yfir daginn í leigubíl til að athuga hvernig honum gengi við verkið. Menn eru mis léttir á því.

Það eru stórir hlutir að gerast í fjármálunum hérna á Íslandi sem annarsstaðar og margir sem munu verða undir.

Í Kastljósi áðan var tekið viðtal við nokkra viðskiptavini Glitnis fyrir utan bankann í dag. Einn sem rætt var við var kona um 30 ára sem var í miklu uppnámi. Sagðist hún aldrei hafa orðið fyrir jafn miklu sjokki og þegar hún heyrði fréttirnar í dag. Hún bætti því við að fréttirnar um 11. september hérna um árið hefðu ekki einu sinni haft jafn mikil áhrif á hana. Þetta finnst mér nokkuð dæmigert um hugsanaganginn í dag - hversu peningar eru farinir að skipta miklu máli hjá okkur. Ég ætla rétt að vona að hún hafi átt mjög mikinn pening í bankanum svo hann sé mikilvægari en 3000 mannslíf sem töpuðust 11. september.

Djöfulsins pakk!

Þrjár fréttir úr enska boltanum sem ég rak augun í í morgun:

1
Indian tycoon Anil Ambani will fly into the UK on Monday with his sights set on taking over a Premier League club. Newcastle are top of his hit list but he will have to see off competition from a branch of the Abu Dhabi royal family.

2
Manchester City’s prospective new owners ADUG want to create club-branded energy drinks, fast-food outlets, phone cards and even cars and scooters.

3
Chelsea midfielder Deco believes the only reason Robinho swapped Real Madrid for Manchester City could be money-related.

Þetta er algjörlega hætt að snúast um knattspyrnulega réttlætiskennd.