Ég er að lesa áhugaverða bók sem er sjálfsævisaga ákveðins manns. Annar maður ritar formála sem er áhugaverður … hann byrjar svona:

Usually when you agree to write the introduction to a book, you do so because you truly care about the book: it’s readable, it’s got a high literary quality, so that you like or at least admire the author. This book, however, is the extreme opposite. It’s filled with evil, and this evil is narrated with a disturbing bureaucratic obtuseness; it has no literary quality, and reading it is agony. Furthemore, despite his efforts at defending himself, the author comes across as what he is: a coarse, stupid, arrogant, long-winded scoundrel, who sometimes blatantly lies.

Sonja átti degi of snemma, Morrissey á nefnilega afmæli 22. maí og hvað hefði verið skemmtilegra en Guggi hefði fæðst daginn sem Morrissey varð fimmtugur?

Ég mæli með lista NME um 50 quotes í meistarann og hérna eru þrjú ágæt:

On dying: “I have an unswayable obsession with death. If there was a magical pill that one could take that would retire you from the world, I would take it.”

On being miserable: “What’s the first thing I do when I wake up in the morning? Wish I hadn’t.”

On his public profile: “I’m dramatically underexposed. I demand more attention!”

Rokkið er svo sannarlega dautt.

Je Suis Morrissey

Sit hérna í nýja eldhúsinu okkar, sötra kaffi og bíð eftir að Sonja vakni. Læt sólina leika um andlit mitt og hugsa um sólina á Indlandi. Er að laga til reisubókina okkar úr Indlandsferðinni á útmánuðum 2007. Þegar ég vinn í þessum textum fer hugurinn að reika og ég ferðast aftur til Indlands andlega. Við það fæ ég einhvern innri frið og verð ákaflega hamingjusamur að hafa átt þess kost að fara í svona ferðalag - ferðalag sem við munum eflaust kalla ferðalag lífs okkar og sem hafði mikil áhrif á okkur bæði. Það að hafa tekið niður ferðasöguna var eitt það besta sem við gerðum því núna getum við skotist til Indlands hvenær sem okkur hugnast það án þess að borga fyrir það krónu né rúbís.

Hvað er betra en að sitja snemmmorguns í bæ á Indlandi með kaffibolla eða te á borðinu - horfa dreymandi yfir vatnið sem mistrið leikur um - nokkrir Indverjar baða sig, biðja bænir og söngur múslima í fjarska. Eru það ekki svona augnablik sem gefa lífinu líf?

2007 kemur aldrei aftur … sem er bæði gott og vont.