Við Hjölli erum búnir að taka nokkra snúninga á því hvaða hugbúnað í þrívídd við ætlum að mastera. Við fórum á langt og gott námskeið í London og náðum þar ágætis tökum á Maya sem er svona “industry standard” í þessum geira. Hugbúnaður sem er notaður í myndir eins og Avatar og flr.
Maya
Hérna eru nokkur sýnidæmi af því þegar ég var að nota Maya:
Lokaverkefnið í Escape Studios, módel af gamalli myndavél sem ég á sjálfur.
Flugvél á leiðinni á vígstöðvarnar. Þyrfti að setja texture á hana og einhver merki. Þetta er speetfire ef ég man rétt.
Við Hjölli erum sammála því að Maya er afskaplega leiðinlegur, þungur, böggaður og með skelfilegt viðmót. Við ákváðum því að nota ekki þann pakka í persónuleg verkefni. Auk þess kostar pakkinn um milljón.
Cinema 4D
Við ákváðum því að snúa okkur að Cinema 4d sem er ansi skemmtilegur og öflugur pakki og notaður víða í bransanum.
Við prófuðum okkur áfram í nokkra mánuði með þennan hugbúnað og vorum nokkuð hrifnir. Það stærsta sem ég gerði í þessu var að módela kaffivél sem ég er með í eldhúsinu heima. Útkoman var svona:
Ég bjó einnig til þennan skúlptúr, veit ekki alveg hvað hann á að standa fyrir:
Að lokum var ég að vinna í landslagi sem gæti orðið bakgrunnur lítillar teiknimyndar sem við Hjölli vorum að pæla í. Þetta var komið svona:
Blender 2.5
Nú hefur Hjölli tekið þá ákvörðun að nota ekkert annað en “Open-source” hugbúnaðinn Blender sem er að detta í útgáfu 2.5. Hann er öðruvísi en Maya og Cinema 4d að hann kostar ekkert og er með nýjustu útgáfunni að verða nokkuð frambærilegur. Við höfum því tekið ákvörðun um að henda Maya og Cinema 4d og snúa okkur alfarið að Blender. Ég er byrjaður að læra á hugbúnaðinn og er kominn þetta langt:
Eins og sést á ég mikið verk fyrir höndum að ná tökum á Blender en við Hjölli erum báðir spenntir fyrir þessum nýja pakka og ætlum að temja hann og mastera.
Tók mig til í hádeginu og bjó til nokkra einfalda hluti og setti mismunandi yfirborð á þá. Var að prófa glerefni í Cinema 4D og þetta virðist koma nokkuð eðlilega út. Tölvan var um 15 mínútur að búa til “render” af myndinni þannig að þetta voru nokkuð þungir útreikningar.
Við Hjölli (og kannski Pálmi) höfum verið að prófa okkur áfram með Cinema 4D sem er virkilega öflugur hugbúnaður til að gera allt sem hugmyndaflugið kemur upp með í þrívídd. Við gáfumst eiginlega upp á Maya (sem við reyndar fórum á námskeið í í 3 mánuði í London) vegna þess að það er meingallaður hugbúnaður og flækjustigið svo mikið að maður þarf helst að hafa unnið í “bransanum” í 3-4 ár til þess að vera slarkfær á hann. Í cinema 4d kemst maður mun lengra á skemmri tíma þó að það sé hægt að gera aðeins meira í Maya enda er Maya notað í tæknibrellur í flestum Hollywood myndum í dag.
Ég var að prófa mig áfram með sketch renderingu og það er hægt að fá skemmtilegar útkomur með þessum render. Hægt er að láta 3d myndir líta út eins og venjulegar teiknimyndir, búa til flottar verkfræðiteikningar eða láta 3d módelið líta út eins og blýantsteikningar. Þetta eru bara tveir hlutir sem ég henti upp á 10 sekúndum.
Hérna er önnur mynd:
Síðan bjó ég til smá animation með þessu útliti sem sýnir hvað þetta getur verið öflugt: Hreyfimynd
Glös sem é henti saman í gær sem fyrsta project í C4D.
3d pælingar hjá okkur Hjölla hafa gengið mun hægar en við vonuðumst til. Við virðumst ekki hafa þann tíma í þetta sem þarf og spurning hvað skal til bragðs taka. Maya er algjört monster og maður er mjög lengi að gera einfalda hluti í því, og skrefin gleymast fljótt því forritið er einstaklega flókið. Á móti kemur að það er það sem iðnaðurinn notar og hægt að gera allt í því, enda er það notað í flestum 3d myndum og myndum sem eru með mikla þrívídd.
Við uppgötvuðum nýlega annað forrit sem er að gera ágæta hluti. Viðmótið á því forriti er himnaríki miðað við það sem Maya er með og það virðist geta gert flest af því sem við þurfum að gera. Maður er miklu fljótari að gera einfalda hluti og þó að það sé aðeins takmarkaðra þá ætti það ekki að hamla okkur. Nú þurfum við Hjölli bara að finna tima í að fara að vinna í þessum málum, ha, Hjörleifur?!
Ég dundaði mér við það í kvöld að búa til burstabæ í Maya og hafði í raun nokkrar fyrirmyndir sem ég fann á netinu. Ákvað að henda honum hérna inn þó að það eigi nánast eftir að gera allt og setti inn dummy bakgrunn svona til að láta þetta líta betur út þó að þetta líti nú ekkert mjög vel út.
Nú þarf Hjölli bara að fara að búa til fígúrur svo við getum gert stuttmyndina okkar.
Núna erum við að vinna í að gera “lyp-sync” á teiknimyndina okkar, þ.e. láta varir hreyfast með talinu. Jeff sagði okkur skemmtilega sögu frá því þegar hann vann hjá Pixar þá fór hann eitt skiptið í eitthvað fylki og eyddi á vegum Pixar einni helgi með öllum heyrnarlausum nemendum fylkisins í að kenna þeim að búa til teiknimyndir og sýna þeim Pixar teiknimyndir.
Hann fékk tölvupóst stuttu síðar frá einum foreldranum sem sagði honum að heyrnarlaus börn væri afskaplega hrifinn af myndum frá Pixar því þau gætu lesið af vörum persónanna það sem þau segja. Segir meira en mörg orð um það hvað Pixar leggur mikla vinnu í smáatriði.
Margir eru forvitnir um það hvernig hugbúnaðurinn sem við erum að vinna á hérna úti lítur út (ég er reyndar að ljúga, það er enginn forvitinn um það en ég ætla samt að segja ykkur frá honum). Autodesk Maya er lang, lang, lang (var ég búinn að segja lang?) flóknasti hugbúnaður sem ég hef komist í kast við og er af ýmsu að taka. Ég velti því fyrir mér hvort Maya sé kannski flóknasti hugbúnaður sem er á almennum markaði í heiminum. Forritið getur nánast allt en maður þarf að vinna fyrir því, hugbúnaðurinn er ekkert mjög notendavænn. Ástæðan fyrir því að Maya er orðinn standard í kvikmyndaheiminum við gerð tæknibrellna og teiknimynda er sú að hann er gríðarlega opinn og kvikmyndaver geta aðlagað hann alveg að sínum þörfum og bætt við hann eins og þörf er á. Á móti kemur er hann mjög hrár og er ekkert verið að reyna að fela eðlis- og stærðfræði fyrir mönnum, þ.e. þetta er ekki tól sérstaklega búið til fyrir listamenn. Í venjulegum forritum eru uppi í valslánni svona 8-10 fellivalmyndir, yfirleitt ekki meira en það. Í Maya eru 6 x 15 fellivalmyndir (maður þarf að velja hvaða sett maður horfir á) og er hvert fellival fullt af mismunandi aðgerðum og skipunum alveg niður skjáinn. Nánast hver aðgerð (sem eru sennilega nokkur hundruð) kallar síðan fram glugga þar sem hægt er að setja inn alla hugsanlega parametra með aðgerðinni. Þetta er “skull-crushing” flókinn hugbúnaður.
Animation (eða Kvikun) er síðan sér kapítuli út af fyrir sig. Það eru flestir sammála um það að þetta er erfiðara en menn gerðu sér grein fyrir. Maður þarf að hugsa um hvert liðamót í líkamanum, t.d. vinstri olnboginn getur færst í þrjár höfuðáttir (X, Y, Z) og einnig snúist í þessar þrjár áttir. Þegar maður færir ein liðamót hefur það áhrif á það sem tengist og því erfitt að láta þetta allt spila saman. Að taka þetta upp á næsta stig, þ.e. að þetta séu eðlilegar hreyfingar, hönd færist í mjúkri færslu og hægist á endanum, og persónan líti út eins og manneskja er erfitt, mjög erfitt.
Svo fólk viti svona nokkurn vegin hvað ég er að brasa núna við hjá Escape þá var ég að vinna þetta video í gærkvöldi og skilaði því í morgun. Pixar gaurinn virtist nokkuð hrifinn af sögunni og tímasetningum en sagði að það þyrfti að vinna meira í litlu hreyfingunum, þ.e. puttar og tær og slíkt sem ég vissi af.
Hann sagði mér endilega að vinna þetta meira og klára þetta því þetta væri gott fyrir “show-reel”.
Útlitið á að vera svona hrátt og berrasað því þannig getur maður best skoðað hreyfingar og slíkt án þess að annað flækist fyrir.
Gary skólabróðir minn hérna í Escape á margt sameiginlegt með mér. Hann er ekki bara fjallmyndalegur og skarpari í hugsun heldur valdi hann nákvæmlega sömu kúrsa og ég svo við höfum því verið í sama bekk þessi tvö námskeið. Við ákváðum síðan báðir að taka aukaviku hérna og taka Renderman námskeið eftir námskeiðið. Hann er með sömu pælingar og ég (og Hjölli) hvað hann vill gera eftir námskeiðið, þ.e. gera eitthvað sjálfur frekar en að fara að vinna beint við þetta. Hann var einnig forritari á árum áður en hafði vit á því að fara út í eitthvað annað en það fyrir nokkrum árum síðan.
Það nýjasta sem er eins hjá okkur er að við í bekknum eigum að velja atriði úr einhverri bíómynd (hvað ætli það séu margar bíómyndir til og hversu mörg 10 sekúndna atriði eru í hverri bíómynd?) og við komumst að því í morgun að við völdum nákvæmlega sömu myndina og eikki bara það, sama atriðið. Fáránleg tilviljun.
Þetta er talbúturinn sem við völdum báðir, úr myndinni Princess Bride: Hljóðbútur.
Ég er að spá í að gera eitthvað öðruvísi með þetta, t.d. láta mann ganga fyrir framan dómara sem horfir illilega á hann - þegar maðurinn hefur sest rífur dómarinn skeggið af sér (greinilega platskegg) og segir setninguna í sömu andrá og hann slær niður hamrinum (aðrar hugmyndir vel þegnar).
Gary sagði að hann ætti íslenskan tvífara og mælti með því að ég færi bara út í að spila póker eins og hann, hlýt að vera góður í því.
Ég þarf að velja mér 10 sekúndna talbút úr bíómynd og búa til þrívíddarmynd af manni sem er að segja viðkomandi setningar úr myndinni. Er einhver með hugmynd um hvaða brot ég ætti að taka? Sendið mér endilega hugmyndir.
Eina hugmyndin sem ég er kominn með er Bobby DeNiro úr Taxi Driver: “Talking to me? I don’t see anybody else here!”. Vandamálið er að það þarf að taka tal úr mynd og setja það í annað samhengi, þ.e. ekki herma eftir bíómyndinni. Hugmynd væri að láta gamla og úrilla ömmu eða afa sem er með slæma heyrn segja þetta við barnabarnið. Þetta er ekki nægilega góð hugmynd þannig að ég óska eftir góðum hugmyndum.
Við Hjölli höfum haft mikið að gera undanfarið þannig að lítið hefur heyrst af okkur hérna. Siggi var hjá okkur í nokkra daga og kom hann með okkur á lokahóf fyrra námskeiðsins á föstudaginn sem reyndist hið besta djamm, eins og maður segir stundum. Á laugardaginn sáum við Ebbsfleet krýnda bikarmeistara á mögnuðum Wembley leikvanginum í norður London.
Við höfum haft magnaða kennara á námskeiðunum fram að þessu og hjölli er núna með magnaðann kennara sem heitir Nick Savy. Sá kappi hefur unnið við margar stórmyndir og þætti og módelaði t.d. Batman fyrir áhættuatriðin í Batman Begins, Harry Potta, gerði Gorillaz videoið fræga og margt fleira. Ég er bara með Pixar gaurinn.
Allur skóladagurinn hjá Hjölla (og annarra nemenda með honum í bekk) fór í að finna myndir af nöktum karlmönnum á netinu að beiðni kennarans (ætli reynslan hafi ekki komið sér vel þar?).
Í dag skráði ég mig á aukanámskeið sem mun standa í viku þannig að ég verð einni viku lengur en ég ætlaði. Það er námskeið í Pixar Renderman sem ég hef áhuga á að skoða betur. Parísarferð okkar Sonju frestast því um viku.
Er ekki málið að láta nokkrar velvaldar myndir frá helginni tala sínu máli:
Dæmigert chill - hérna erum við á púbbnum við hliðina á íbúðinni okkar.
Siggi fúll með að Haukur sé að líkja honum við Fritzl (og þá er ég ekki að tala um köttinn).
Fyrir utan völlinn ásamt Andy (frá Sviss) og Graham tjalla sem eru með okkur á námskeiðinu.
Wembley leikfangurinn er svo sannarlega stórkostlegur.
Vinnufundur.
Öfugt ræs.
Oft eru ansi flottir bílar á götunum hérna í hverfinu hjá okkur.
Eins og sést er ég orðinn vel tannaður.
Minningarreitur Díönu í Hyde Park er ótrúlega þægilegur staður.
United enskir meistarar.
Við Hjölli gengum rétt áðan út af Pizzastað í fússi án þess að borða matinn okkar. Lifi meðvitaðir neytendur!
Við Hjölli erum á kafi þessa dagana að klára módelin okkar fyrir föstudaginn en þá lýkur grunnnáminu í Escape og þá skilja leiðir, Hjölli fer í Characters og ég í Animation.
Myndavélin mín er að taka á sig mynd og svona lítur þetta út núna:
Ég á eftir að setja meiri áferð á ýmsa hluta myndavélinnar og þá aðallega á linsuna en þar þurfa að vera númer og annað slíkt. Ég hendi inn lokaútgáfunni um helgina, verður sennilega töluverðar breytingar síðustu dagana fyrir skil.
Við módeluðum Mustang flugvélar um miðja síðustu viku í skólanum og set ég hana hér inn fyrir Pálma. Við förum í það í þessari viku að gera texture og slíkt svo hlutir verði ekki svona berrassaðir. Ég nenni ekki að setja inn flugvélina fljúga framhjá myndavélinni því það tekur langan tíma að “rendera” og setja inn svo þetta verður að duga. Ég gæti sett inn önnur sjónarhorn ef áhugi er á því.
Við fengum nýjan kennara í dag - mann að nafni Jeff Pratt sem er gríðarlega öflugur kappi með góða ferilskrá. Hann vann hjá NASA í 8 ár sem geimflaugaverkfræðingur og vann síðan í 10 ár hjá Pixar þar sem hann vann að myndum eins og Toy Story I og II, Bug’s Life, Monsters og Finding Nemo.
Við gerðum m.a. plötuspilara fyrsta daginn undir hans stjórn en hann verður bara með okkur þessa viku en reyndar held ég að hann verði kennarinn minn þær 6 vikur sem taka við hjá mér þegar ég læri “Animation” en Hjölli fer í “Character design”.
Þar sem ég er búinn að gefa allan vínilinn minn þá hef ég ekkert með þennan plötuspilara að gera og hann því til sölu.
Næstu tvær vikurnar verða nokkuð skemmtilegar því nemendur áttu að finna sér hlut sem væri farið að sjá á og verkefnið er að módela hann svo hann líti út sem nánast ljósmynd. Ég ætla að taka myndavél en Hjölli smásjá.
