Þá er Sonja farinn til Íslands aftur eftir skemmtilega helgi - verð að viðurkenna að það var ansi erfitt að horfa á eftir henni í lestina, erfiðara en ég bjóst við en hún kemur nú fljótt aftur til London.
Sonja heimsótti vinkonu sína á föstudeginum en við Hjölli fengum okkur tvo bjóra með krökkunum í skólanum okkar Gideon kennara en þetta var síðasta vikan sem hann verður með okkur, fáum nýjan kennara í næstu viku. Á neðstu hæð skrifstofuhússins sem skólinn er til húsa er skemmtielgur pöbb með leðursófasettum, poolborðum og ýmislegu skemmtilegu og er vaninn að safnast þar saman á föstudögum. Gideon splæsti umgang af bjór á alla nemendurna, 12 talsins um leið og við mættum niður - kom okkur skemmtilega á óvart.

Hinn ofurkurteisi og þægilegi Gideon í Escape bol.

Hérna er hluti af hópnum. Blökkumaðurinn lengst til vinstri talar lítið og það sem hann talar skilst eiginlega ekki, einhver útnára enska sennilegast. Sá með strípurnar til vinstri er sá sem kann mest og er búinn að vinna inn sér peninga fyrir lífstíð með pókerspilum. Hann og unnusta hans spurðu okkur hjölla að fyrra bragði í síðustu viku hvort við vildum kannski koma með þeim út að borða í næstu viku, kom okkur skemmtilega á óvart. Ég er þarna með bjór framaní andlitinu eins og vanalega. Við duttum í það sl. föstudag með dökkhærða gaurnum hægra megin við hliðina á mér eins og áður hefur komið fram. Sá næsti er mjög dularfullur - við höfum aldrei heyrt hann mæla orð og tók ég ekki eftir honum í lítilli skólastofunni fyrr en langt var liðið á aðra viku. Við spiluðum knattspyrnu við þann næsta í einu hádeginu í síðustu viku - skemmtilegur fír. María sú spænska er sú næsta. Gaurinn í gráu peysunni er frá Birmingham og er að ég held múhaðmeðstrúar. Gráhærði kallinn er aldursforsetinn og mjög fínn náungi. Nuff said.
Við fengum okkur að borða um kvöldið með Sonju á Tequila Tex Mex sem er hérna skammt frá “íbúðinni” okkar. Við fengum okkur kokteila eftir matinn og var kominn einhver djammglampi í augun á þeim tveimur sem mér leist ekkert á enda orðinn þreyttur. Það var þó að samkomulagi að fá okkur einn bjór fyrir svefninn á hverfispöbbalingnum okkar.
Hjölli er svo mikill stuðbolti að það þyrfti stundum að sprauta hann niður.
Uppgötvun helgarinnar var sennilegast Portobello road, en þetta er víst stærsti antikbasar í heimi ef maður á að trúa þeim sjálfum. Við Sonja hofum bæði afskaplega gaman af því að skoða svona gamla hluti og Hjölli ekki síður. Við hittum maríu skólafélaga okkar og Carlos unnusta hennar í morgunkaffi og þau gengu með okkur um Portobello fram eftir degi - Sonja fékk að æfa spænskuna sína sem var bara mjög góð verð ég að segja. Um kvöldið fórum við þrjú á sýninguna Kabaret sem var strípalingasýning hin mesta og er Hjölli þegar byrjaður að skipuleggja að fara aftur á hana - mér nægir eitt skipti.
Menningastofnanirnar British Museum og H&M voru á dagskránni í dag. Þetta er sennilegast fjórða skiptið sem ég fer á þetta safn (ekki þó allt í þessari ferð) og maður verður ekki leiður á því að skoða magnaða hlutina sem hafa verið rænt af þjóðum út um allan heim - sérstaklega er Egypska deildin í uppáhaldi hjá mér.
Hér eru nokkrar myndir frá laugardeginum:

Sonja og Hjölli fá sér snarl á einum af betri búllum bæjarins.

Ég er þarna mjög þreytulegur en það er sennilegast að hluta til útaf því að Hjölli lagði fyrir mig uppblásnu og þunnu dýnuna sína á gólfið fyrir mig og var það tilbúið þegar ég kom heim frá Liverpool stöðinni eftir að hafa náð í Sonju. Ég hélt að hann væri búinn að blása í hana og græja allt en varð hissa þegar ég lagðist til svefns hvað hún var í raun óþægileg og við gætum ekki boðið Sigga og öðrum gestum upp á þetta síðar í ferðinni. Daginn eftir kom í ljós að dýnan var vita loftlaus og ég líka eftir erfiða nótt.

Ágæt mynd af Sonju en ekkert spes af Hjölla.

Þarna erum við ofarlega á Portobello.

Gleiðlinsa fátæka mannsins.